En toen was het zover... de presentatie van het Meesterstuk...
Gisteren hebben Menno en ik de eindpresentatie van ons Meesterstuk gegeven aan de minorgroep. Met gepaste trots hebben wij ons eindproduct getoond. Zowel onze medestudenten als onze docent hebben hier direct positieve feedback op gegeven. In mijn ogen was er duidelijk een niveauverschil in de ontwikkeling van getoonde eindproducten. Het verbaasde mij dat er medestudenten waren die aan het einde van deze minor nog aan de basis stonden van de uitwerking van hun Meesterstuk. Ik wens hen ook veel succes toe in de verdere uitwerking ervan!
We naderen de officiële inleverdatum van ons Meesterstuk en dan wordt het hoog tijd om even over de schouder te kijken wat er allemaal gebeurd is in het afgelopen jaar en de periode daarvoor.
Om in het thema te blijven van mijn blog zet ik de scheepstelegraaf terug naar vorig jaar. Op de Hogeschool Leiden komt een voorlichtingsmiddag over de te volgen minoren. Er wordt even stil gestaan bij een minor van de Pabo met de titel "Moderne media in het onderwijs". Ik word meteen enthousiast vanwege mijn media-activiteiten binnen mijn eigen te ontwikkelen onderwijs. Ik probeer immers al, met vallen en opstaan, de moderne media te integreren bij mijn onderwijspartners. Dit is de kans om mijzelf meer te ontwikkelen.
We starten met de minor met het idee om het Meesterstuk aan te laten sluiten op een eerder project van onze docentenopleiding. In dit project hebben wij voor onze opleidingslocatie alle voorbehouden handelingen uitgewerkt zodat deze in skillslabs gegeven konden worden. Denk hierbij aan de volledige studenthandleidingen en lesopzetten. Daarnaast hebben wij in overleg met onze medisch manager ook het complete toets- en bekwaamheidsbeleid ontwikkeld en vastgelegd binnen dit project. Het eindproduct hiervan wordt op dit moment al in de praktijk binnen het opleidingsinstituut naar volle tevredenheid gebruikt .
Het Meesterstuk van de minor zou volgens ons complementair moeten worden aan het bovenstaande project. Uitgangspunt is het formuleren van een probleemstelling en deze luidt als volgt:
"Binnen de RAV Haaglanden heeft het ROCAH onvoldoende capaciteit om ambulanceverpleegkundigen individueel te begeleiden bij het OTO van voorbehouden handelingen binnen de competenties die hen bekwaam en bevoegd maken en houden."
Tijdens een brainstormsessie met mijn studiepartner Menno maken wij een mindmap....
Al snel werd het idee geboren om een website te bouwen die we op een later tijdstip zouden kunnen integreren in ons bestaande opleidingsprogramma. Het is de bedoeling om een website te creëren die zowel het handelingsschemaboek zou vervangen als een medium waar alle 17 voorbehouden handelingen voor ambulanceverpleegkundigen actueel in staan. Die website zou overal en te allen tijde bereikbaar zijn voor iedereen die er op zeker moment behoefte aan zou hebben, op elk gewenst medium met een internetverbinding.
We maken een plan van aanpak en leggen dit binnen de afgesproken termijn voor aan onze docent Guido. Hij keurt het plan van aanpak goed en we gaan aan de slag...
Na het plan van aanpak volgt het verplichte deel literatuuronderzoek.We doen onderzoek naar het inzetten van instructievideo's in het kader van blended learning. Wij hebben het idee dat voor onze onderwijssituatie dit een antwoord kan zijn op onze onderzoeksvraag. Deze luidt:
“In hoeverre levert de implementatie van instructievideo’s, binnen een mobile augmented learning omgeving, een bijdrage aan de beperkte individuele begeleidingstijd die een ROCAH docent heeft ten aanzien van het trainen van voorbehouden handelingen aan ambulanceverpleegkundigen?”
Ik moet eerlijk zeggen dat ik onderzoek niet bepaald een favoriet onderdeel van de minor vond. We hebben zeer recent, in onze laatste module van de Lero, al een volledig literatuuronderzoek gedaan en ik begrijp inmiddels wel waarom dit belangrijk is. Toch zijn Menno en ik er ingedoken. We zijn op zoek gegaan naar antwoorden op onze onderzoeksvraag naar aanleiding van onze probleemstelling uit ons plan van aanpak en hebben die ook gevonden. Menno is hierbij de drijvende kracht geweest in dit proces voor wat betreft de teksten en logische opbouw. Ikzelf heb mij vooral gericht op de lay-out en de publicatie. Voor wat betreft de inhoud van het onderzoek en de gebruikte literatuur zijn we beiden verantwoordelijk. Het gehele onderzoek hebben we gepubliceerd in een aparte website.
Ondertussen hebben wij ook het idee geopperd en uitgevoerd om een tweede website te bouwen waar alle verbindende factoren en opdrachten te vinden zouden zijn. Dit zou de basis worden van waar alle lijnen lopen en zo zouden wij een goed overzicht kunnen houden op alle activiteiten die we aan het ondernemen waren.
Via bovengenoemde website zijn we aan de slag gegaan met meerdere opdrachten en krijgen de bezoekers van de website een mooi beeld van wie wij zijn en waar we voor staan. Deze site geeft via het tabblad "producten" ook de mogelijkheid om naar de andere sites te komen en vice versa.
Het Meesterstuk is nu uiteindelijk een derde website geworden. Deze website is de uitkomst van onze plannen en vloeit voort uit onze oorspronkelijke mindmap.
⇨
Zoals ik al eerder aangaf ben ik erg trots op ons Meesterstuk. Menno en ik hebben echt keihard gewerkt. Met vallen en opstaan, met goede feedback van de docent en collega's, hebben we uiteindelijk 17 instructievideo's ontworpen via een storyboard, opgenomen in onze eigen gemaakte studio en later verwerkt op mijn zolderkamer. Ook het hele toets- en bekwaamheidsbeleid hebben we digitaal kunnen verwerken binnen ons Meesterstuk. Zo kwam er ook een invulling aan onze wens die we in het begin van de minor hadden. We hebben feedback uit onze testperiode meegenomen om tot een nog completer eindproduct te komen.
Ons eindproduct heeft inmiddels al bekendheid gekregen buiten onze eigen regio en er zijn al aanvragen geweest of de instructievideo's gebruikt mogen worden op de Ambulance Academie in Harderwijk. Ook is er al vraag naar ons Meesterstuk om te gaan integreren in de elo 'Voorbehouden handelingen' van het officiële opleidingsinstituut van Witte Kruis Ambulancezorg, ACM, in Elburg. Collega's die momenteel met de toetsing van hun bekwaamheid bezig zijn komen ook terug met positieve feedback op de duidelijke instructiefilms. Kortom: trots tot de macht twee!
Vele uren zijn we bezig geweest met het werken aan ons eindproduct. Als er iets moest veranderen kwam het er meestal op neer dat er ook 17 veranderingen moesten plaatsvinden. Dit was soms zwaar maar de motivatie voor een mooi eindproduct was er altijd.
We ontwikkelden in deze minor het volgende;
- website literatuuronderzoek
- website 'Minor Moderne media in het onderwijs'
- website 'Voorbehouden handelingen voor ambulanceverpleegkundigen'
- videoverslag bezoek Wonderkamers in het Gemeentemuseum Den Haag
- 17 storyboards
- 17 instructievideo's voorbehouden handelingen (met ondertiteling)
- 17 skillkaarten met QR-code (inclusief overzichtelijke map)
- videoverslag 'Productevaluatie'
- videoverslag 'Meesterstuk in de praktijk'
- instructievideo 'Hoe werkt de website voorbehouden handelingen'
- video 'Kerstboodschap ROC'
- complete Formdesk evaluatie eindgebruiker
- een eigen gebouwde autocue
- poster voor de eindgebruiker
Ik leek soms wel getrouwd met mijn studiemaat Menno in plaats van met mijn eigen vrouw en dat brengt mij op een zeer belangrijk item in deze terugblik.
Mijn enorme dank gaat uit naar mijn vrouw Lettie en onze zoon Tim die ik de afgelopen maanden te weinig aandacht heb kunnen geven. Mijn vrouw begreep goed waarom dit zo was en heeft onvoorwaardelijk achter mij gestaan gedurende de gehele opleiding. Daar ben ik haar zeer erkentelijk voor. Tim, onze zoon van 7, vond dat hij pappa veel te weinig zag. Wanneer pappa thuis was, zat hij veel achter de computer met 'video's te spelen'. Ik heb hem uitgelegd waarom het voor mij belangrijk was om me te ontwikkelen. Daarnaast heb ik hem gezegd dat het nog maar heel even duurt en dat ik daarna de schade met hem ga inhalen. Hij vond dat gelukkig goed ;-)
Dank gaat natuurlijk ook uit naar mijn studiemaat Menno, de kale op de foto hiernaast ;-). Een betrouwbare hardwerkende studiepartner die ik in de afgelopen periode beter heb leren kennen dan in de tien jaar waarin we als collega's op de ambulance werken. Zoals eerder gezegd waren de laatste maanden heel intensief en toch bewaar ik mooie herinneringen aan de tijd van uren maken; schrale knieën tijdens het maken van de video's, de vele liters koffie en onze korte krachtige lunches met bapao's. We hebben geleerd van elkaars competenties gebruik te maken en waren zeer complementair aan elkaar. Bij mijn weten is er geen onvertogen woord gevallen en dat vind ik uniek als je zo intensief met elkaar werkt. Ik ga deze tijd missen en hoop stiekem dat we binnen onze onderwijsorganisatie nog meerdere mooie projecten met elkaar kunnen opzetten en uitwerken..... maar dan in werktijd ;-).
Over twee weken is de uiterste inleverdatum van het meesterstuk. Ik zie er vol vertrouwen naar uit dat we de dertig EC's binnen zullen halen met een waardig bruikbaar product.
Is het dan volledig af? Nee, het zal in de toekomst bijgehouden moeten worden en eventueel nieuwe handelingen kunnen worden toegevoegd. Ik heb het volste vertrouwen dat het medium 'website' hier prima voor geschikt is als basis.
Ten slotte, en dat heeft te maken van de meest recente ontwikkelingen op ons opleidingscentrum, kan ik melden dat ik mijn kennis ga inzetten in een nieuwe onderwijsruimte die op dit moment gebouwd wordt. De 'immersive simulation' ruimte gaat ons nieuwe uitdagingen brengen binnen het instructie- en simulatieonderwijs. Dit met de meest moderne Multimedia zoals bijvoorbeeld een 360 graden camera. Wij zij het eerste opleidingscentrum dat een dergelijke ruimte krijgt in Nederland! Ik zie uitdagingen......
John Ekering
